Είναι γεγονός ότι οι νέοι απομακρύνθηκαν από την πολιτική ζωή και την πολιτική συμμετοχικότήτα τα τελευταία έτη. Για αυτό τον λόγο, η Ευρωπαϊκή Ένωση εκφράζει τις ανησυχίες της. Υπήρξε σημαντική απώλεια των δεσμών κοινωνίας και πολιτικών, ελάχιστο ενδιαφέρον για συμμετοχή στις πολιτικές διαδικασίας και χαμηλά επίπεδα εμπιστοσύνης στους πολιτικούς και τα πολιτικά κόμματα, αποδυναμώνοντας το αίσθημα της πολιτικής ενασχόλησης. Παρατηρήθηκε επίσης, ότι οι νεαρότεροι ψηφοφόροι, ηλικίας 18-24 ετών (Gen Z) και ηλικίας 25 -34 ετών (Millennials), συμμετέχουν λιγότερο στις εκλογικές διαδικασίες. Αυτό αποδείχτηκε και από τις πιο πρόσφατες Αμερικανικές Προεδρικές Εκλογές αλλά και τις Κυπριακές Βουλευτικές Εκλογές. Στην πρώτη περίπτωση, οι νέοι που ψήφισαν στις ΗΠΑ ανέρχονταν στο 51%, ένα κενό όπου ήταν κοντά στο 15% σε σχέση με άλλες ηλικιακές ομάδες. Στην Κύπρο, οι ψηφοφόροι μεταξύ 18 και 35 ετών, ανήλθαν στο 61%, που για τα δεδομένα της χώρας ήταν αρκετά χαμηλό. Αυτές οι στατιστικές διαπιστώσεις αποδεικνύουν ότι η αποξένωση των νέων για την πολιτική είναι γεγονός αλλά αυτό που είναι σημαντικό είναι να εξετασθεί από που προέρχεται αυτή η αποξένωση.
Πολύ αναλυτές εντοπίζουν το πρόβλημα σε δομικό, ατομικό και οργανωτικό επίπεδο. Σε σχέση με το δομικό επίπεδο, αναφέρεται ότι λόγο του ότι οι υποψήφιοι είναι ψηλά ηλικιακά, οι νέοι νιώθουν ότι δεν υπάρχει κάποιος που να τους αντιπροσωπεύει. Για παράδειγμα, στην Κύπρο, ο μέσος όρος ηλικίας των εξελεγμένων βουλευτών και βουλευτριών είναι τα 49,41 έτη. Πέραν από αυτό, σε ατομικό επίπεδο οι νέοι έχουν μεγαλώσει σε ένα διαφορετικό περιβάλλον από τις προηγούμενες γενιές. Κατά την διάρκεια ενηλικίωσης τους έχουν περάσει μέσα από την δημοσιονομική κρίση του 2008, την πανδημία της Covid-19, και την ενεργειακή κρίση που είναι προ των πυλών. Όλα αυτά, έχουν δημιουργήσει μια αίσθηση δυσπιστίας στους πολιτικούς θεσμούς, και σε συνδυασμό με την έλλειψη διαφάνειας το αποτέλεσμα είναι να έχουν μια σκεπτικιστική προσέγγιση έναντι στους πολιτικούς. Στο θέμα της οργάνωσης, οι νέοι συνήθως στρέφονταν στα πολιτικά κόμματα για εκπροσώπηση. Όμως, τα τελευταία χρόνια και αυτό έχει αλλάξει αφού πολλά από αυτά είναι αναμεμιγμένα σε πολλά πολιτικά σκάνδαλα διαφθοράς. Έτσι, οι νέοι προτιμούν να απέχουν από τις εκλογικές διαδικασίες θεωρώντας τες ως ψηφοθηρικές διαδικασίες.
Παρόλα τα, είναι σημαντικό να αναφερθεί ότι οι νέοι, ιστορικά δεν ήταν έμπρακτοι για συμμετοχή στις εκλογικές διαδικασίες, χρησιμοποιώντας εναλλακτικούς τρόπους συμμετοχής. Συνήθως οι νέοι συμμετείχαν σε οργανισμούς νεολαίας ή πρωτοβουλίες που αποσκοπούσαν στην κοινωνική αλλαγή από κάτω προς τα πάνω. Όμως, όπως παρατηρήθηκε αυτές οι πρωτοβουλίες των νέων βρίσκονται σε ύφεση μετά από την πανδημία, αφού και αυτοί προσπαθούν ακόμη να επανέλθουν στην κανονικότητα. Τώρα, που ο κόσμος έχει περάσει στην μετά-κορονοϊό εποχή, οι νέοι οφείλουν να ανακτήσουν των ρόλο που είχαν.
https://www.nytimes.com/2020/10/08/upshot/youth-voting-2020-election.html
https://aceproject.org/ace-en/topics/yt/yt10/yt220/obstacles-at-the-organizational-level